Witam serdecznie!
Dzisiaj z okazji dziewiątego wpisu i tysięcznej odsłony mojego wspaniałego bloga, postanowiłem zdradzić Państwu przepis na doskonałą, przepyszną, one and only chałwę!
Do produkcji chałwy będą nam potrzebne następujące surowce:
- sezam (takie ziarenka, nie zamek do drzwi),
- miód pszczeli.
Z naszego kuchennego parku maszyn dobywamy:
- patelnię,
- elektryczny młynek do kawy (ja kupiłem kiedyś taki do mielenia saletry siarki i węgla drzewnego, ale po umyciu się nadaje!!!).
|
Bierzemy sezam i wrzucamy na patelnię (to było nie do przewidzenia, nie?) i podpiekamy na małym ogniu, aż sezam ZACZNIE zmieniać kolor. Ważne, żeby nie przypalić ani nawet nie zrumienić sezamu, gdyż chałwa będzie chałowa. Następnie czekamy, aż sezam przestygnie – najlepiej zdjąć go natenczas z patelni, bo nawet po zdjęciu z ognia pozostaje ona rozgrzana i może puścić nasz sezam z dymem.
|
Tatarata riki tiki minęło 10 minut, sezam ostygł więc wrzucamy go do młynka. Młynek na początku się zbuntuje, nie będzie chciał mielić sezamu, trzeba go będzie co chwilę wyłączać, żeby się nie spalił, ale mimo wszystko zmieli sezam na miłą dla oka i nosa, pachnącą chałwą i okrutnie gorzką masę.
|
Masę wyjmujemy z młynka i przekładamy np . do miski, w której zwykliśmy jadać müesli. Na każde 100 gram sezamu dajemy dwie łyżeczki miodu (albo zupełnie inną ilość) i mieszamy zawzięcie do otrzymania jednolitej słodkiej i gęstej masy. Odstawiamy do lodówki!
Chałwa gotowa!
Dziękuję, życzę smacznego i zapraszam do obejrzenia moich innych, jeszcze ciekawszych przepisów: KLIK
|
no i co tu mozna powiedziec więcej nad:
hahahahhahahahahahahaha
osz kuchnia, ale mi smaka zrobiono!
ja kiedys lubilem tahine z miodem. tahina to taka miazga
z sezamu, najlepiej miec konszachty ze starozakonnymi,
zeby to zdobyc ; ) moja babcia ma, wiec od czasu do czasu
mozna skosztowac.
aha, “kuchenny park maszyn” przebija najlepsze teksty
z “Kuchni pelnej niespodzianek” z ZCDCP. gratulacje.
Dzieki za przepis, nie sadzilem ze mozna w tak latwy sposob zrobic chalwe. Wiesz mieszkam w UK i tu chyba nie sposob zdobyc chalwe. Ostatnio ukochana przywiozla mi wielka paczke chalwy z Polski, ale sie juz skonczyla
Pozdrawiam
Wow – fajne xD Proste i dobre, chociaż nie próbowałam. Ale chałwę uwielbiam – do kawki – jak marzenie
Pozdrawiam.
eeeeeeeeee do dupy to
etam, jest spoko. tylko cicho ostatnio — zadnych
dizajnow nowych, ani urzadzen AGD i BHP.
pozostajac przy tematach kulinarnych: udaje sie obecnie
na dzierzawe drzew czeresniowych zarastajacych jedno
strategiczne wzgorze w Pradze. dzierzawa jest w 100%
legalna, nie ma plotow ani psow, wystarczy troszkie do
gory wywspinac i rwac/kosztowac na miejscu.
zegnajac sie prosze o modlitwe w intencji niespadniecia
na ziemie. obiecuje dac 50 koron na tatze
nawet mi wyszło, thx
chymmm moim zdaniem jest to najleprzy przepis na chałwe w calej sieci szukalem specjalnie dla mamy bo ja mam smaka na takie rzeczy a nie zawsze mogę sobie pozwalić np na chałwe… a mama zrobi za freeko… jak zrobi to powiem jak wyszło… ale po zdj. można wywnioskować że jest to prawdziwsza chałwa niż ta ze sklepu…
Pilot: pomysl ile chalwy mozna kupic i skońsumowac
za kase wyrzucana na net ( ;
Dziekuje za przepis!
Wlasnie zrobilam chalwe wg Twojego (bardzo poprawiajacego humor)przepisu i mam pytanie- czy to normalne ze ta chalwa jest duzo bardziej gorzka niz te ze sklepu? Ja nie jestem koneserka chalwy- zrobilam ja dla taty- wiec nie wiem czy to normalne, czy poszlo mi cos zle. Moze mam kiepski sezam? Jak myslisz?
kitko, sezam bywa naturalnie gorzki.
hey kitka to moze byc tez wina zbyt dlugp prazonego sezamu
pamietaj kitka ze ziarna sezamu zawieraja duzo tluszczu i trzeba je trzymac w bardzo chlodnym i zacienionym miejscu. Inaczej się utlenia i beda gorzkie i niedobre.
A czy mozna dodac troche kakao?
do bimb’a: A skąd, w żadnym razie nie powinno się dodawać kakao !
Pisał o tym już Kochanowski (kakao kakao / lepiej, gdy cię mao), a kto jak kto, ale najpierwszy z wieszczów mylić się nie może.
Tymczasem zapytajmy lepiej autora blogu wprost i z podniesioną głowicą: kiedy nowe wpisy ?
Oscary rozdane zostaną niedługo, całe Hollywood huczy od plotek, że czarnym koniem imprezy może być “Najstraszniejszy thriller wszech czasów”, a autor milczy !
A przecież nawet nasz największy reżyser, don Juan przedszkoli – nagrodołowny Romano Polaneiro, mimo, iż w jamie willi skryty, to przecież znaki daje, i to jakie – za sznurki ciągnął tak sprawnie, że zdobył Berlin nie opuszczając lokum !
A więc w imieniu całej kultury narodowej i Jezusa Króla Polski i Okolic prośmy wszyscy: niechże blog ów ożyje dawnym blaskiem !
do kerunka: ale co Mao robil z tym kaka’em?
jakescie te czerwone ksiazeczkie czytali to sie Wam
kartki musieli pewnikiem posklejac, ot co!
pozdrowienia, jak rowniez zyczenia ozycia błoga
niniejszewo, tem razem w imieniu Starej Huty,
co to dla Pana Ciemności codziennie z Yebaneza
i Marsiala goronco surufke wylewa; a kostko po
strunkach zasuwa szybko, albowiem, jak glosi
ludowy przyslow, “gdy sie czlowiek spieszy, to sie
szatan cieszy”.
jak rowniez z tygodniowym wyprzedzeniem (bo
mam nadzieje za tydzien nie zawitac do sieci)
przesylam na rece Szanownych Czytelniczek
przepisowy gozdzik!
Super artykul, dzieki!
Buu! “Dziękuję, życzę smacznego i pozdrawiam!” ja chcę jeść chałwę a nie ją robić… A tak na serio to dla mnie szok że można chałwę zrobić samemu
(Mógł byś mi jej trochę do domu przysłać) ;^^ pozdr.
dobre mniam pysznie wygląda
Dziś zrobiłam. Proponuję sezam zemleć dwukrotnie w maszynce do mięsa, przez sitko do maku- takie z malutkimi dziurkami. do chałwy dodałam trochę cukru pudru (lubię słodką) oraz zmielone nie solone orzeszki ziemne. Brakuje mi czegoś, co w prawdziwej chałwie trzeszczy. Sróbuję zrobić i dodać grylaż , myślę że będzie ok.
Dobra ta chałwa
Witajcie !
No ciekawe… A jeśli o chałwie – tak w połowie lat 70-tych był taki program kulinarny w tvp, gościu w wielkiej białej czapce kucharskiej, ktoś kojarzy ? Zawsze mówił co będzie następne i co przygotować, wujas napalił się na chałwę, wtedy bardziej znany był wyrób pod prostą nazwą “blok”.Doczekał, zrobił i, żeby psy się nie dobrały, wystawił na niewielki murek aby ostygło ( schyłek ery przedlodówkowej jeszcze tam panował } Po godzinie poszedł zabrać … do czysta wylizaną przez koty blachę, ze 3 kilo tam było a wtedy zdobyć niektóre surowce to była niezła gimnastyka. Wujek nigdy tego kotom nie zapomiał, do dzisiejszego dnia schodzą mu z drogi. Oczywiście teraz chałwy wszędzie pełno ae własnoręczna najlepsza !
Drogi sappero !
Z wypiekami nie tylko na twarzy przeczytałem Twój komentarz, z którego wynika rzecz tak niesłychana, że aż poproszę o jej wyjaśnienie. Nie przedłużając, idzie mi o to:
Z historii tej wynika, że koty, które pożarły Twojemu wujowi jego słodki wyrób, żyją po dziś dzień (bo raczej mało możliwe, żeby przekazały zakodowany strach przed wujem następnym pokoleniom). Wydaje się uprawnione podejrzenie, że uzyskały ten imponujący wynik właśnie dzięki tej szokującej akcji porwania wujowego przysmaku: ów quasi-blok zawierać musiał nie tylko trudne do zdobycia produkty jak np. kakao, ale wręcz jakieś uniwersalne serum młodości ! Zupełnie nie dziwi mnie furia (połączona zapewne ze studzienną rozpaczą) w jaką zapewne wpadł twórca: stracił nie tyle mozolnie wytworzony deser, ale dzieło życia, cudowny specyfik o którym od wieków śni medycyna, ezoteryka, a pewnie i entomologia !
Pytanie jednak najważniejsze brzmi: czy zachowała się receptura ? Czy wuj wprowadzał (zresztą: musiał wprowadzać, żaden geniusz nie wierzy ślepo jakiemuś fagasowi z peerelowskiej telewizji!) jakieś modyfikacje ?
W imieniu narodu polskiego i całego świata apeluję – podziel się tym przepisem, albowiem – jakkolwiek to by nie zabrzmiało – możesz być w posiadaniu sekretu nieśmiertelności i zmarnowanie tej wiedzy byłoby rzeczą absolutnie niedopuszczalną, z punktu widzenia etyki i nauk przyrodniczych przede wszystkim !
Sappero, świat czeka – nie zbywaj go milczeniem !
ciekawe, ciekawe. az sie chalwy zachcialo, ma ona te przewage w
mojem wujowem przypadku nad kotem, ze nie mam na nia uczulenia.
ale ad rem, gdyz mam podobno historiju, ino z CK Austryi. otoz bylem
z dwiema zaprzyjaznionymi dziewojami na wspinaczkowem wywczasie
we wzmiankowanem kraju, nieopodal m. st. Wiednia. a ze wspinaniu
towarzyszy napinanie i wlokna muskul trzeba regienerowac, a jezdem
praktykujacem wegietarianem, i skonczyly mnie sie nasze polskie, ze
tak powiem, jaja, to nabylem droga kupna w markiecie “Nach & Frisch”
(na nasze: “Blisko i swiezo”) kartonowuju paczku jaj kurzych szt. 6, eko,
bio, recykling, etc. no i rankiem i wieczorem zesmazalem jakze bliska
kazdemu sercu polskiego wspieniacza jajecznice, zwana czasem jajowa.
i tu pojawia sie watek kota, prawie, bo gdym wieczorem na jakis
ciemny ksztalt, cichcem przemykajacy miedzy namiotami, co
znamionowalo najwyrazniej nieczyste sumienie i zle skrywana
chec podwedzenia czego, zawolal “kicikici”, ksztalt okazal sie byc
duzo dluzszy niz szeroki i posiadal kite.
nie moglem sie mylic, byl to ksztalt kuny.
final jest oczywisty, i nawet prosty zjadacz komentarzy pod postami
sie go domysli, jak rowniez goryczy slow, jakie padaly z moich ust
nastepnego ranka — otoz kartonik na jaja byl podarty, jaj ani sladu,
bo je kuna wydobyla spod tropiku (nie bojac sie zaru — bo w tropikach
jest cieplo, tak sie uczylem na geografii), i kompletnie nie bylo z czego
zrobic jajecznicy! czulem sie jak Krzys grany w radiu przez Materne,
“nagle z mii…patrzy… w ogole nie mam matki” — owego epokowego
nagrania mozna posluchac tutej: [wiadomoco]watch?v=TIjei7ZaeV0
to tyle. moral jest taki, zeby chronic bialko przez zwierzakami. zagadka
nie rozwiazana do dzis jest to, ze nie bylo tyz sladu po skorupach. no
i tu, drodzy czytelnicy, pytanie nie cierpiace za przeproszeniem zwloki:
zzarla ze skorupa? czy posprzatala? czy nosila trzy wielkie jaja do jakiejs
nory, np. dla potomstwa? a jesli tak, to co, na tylnich lapkach lazla? czy
moze to byl lis? wtedy pozarcie ze skorupko (nie mylic z aktorko Izo)
wydaje sie byc wiecej prawdopodobne.
moral drugi: wspialem na tym wyjezdzie co chcialem, i wlasciwie
moge sie cieszyc, ze dozywilem jakies lesno-ziemne stworzenia.
w koncu pochodzimy z przyrody i powinnismy o nio dbac.
pozdrowienia, ciagle sie cwicze sie w pisaniu ze “zbednym
omowieniem”, ale do wzorcow ciagle mi daleko. niemniej,
kwiczenie czyni mistrzem, i tego sie trzymam.
nielicha historia wuju o tej kunie!
“moge sie cieszyc, ze dozywilem jakies lesno-ziemne stworzenia.” i tu przypomniała się właściwie podobna, ale daleko bardziej smutna historia, jaką usłyszałem kiedyś od ojca! Otóż mieszkał on sobie pod namiotem nad Dunajcem, że namiot nie był zbyt ogromny, Ojciec postanowił żywność schować pod tropik coby zaoszczędzić miejsca w salonie namiotu. Położył się spać a rano zastał taką oto scenerię podtropikową: siatką z żywnością roztwarta, pół masła (ćwierćkilowego) zeżarta, a obok leży martwy karczownik ziemno-wodny!
Co do kun, to ja się nie znam na ich zwyczajach, jak mistrz Miyagi wróci z sanatorium w Bełchatowie to się go spytam!
fajny przepis, tylko jak zmielić sezam, gdy się nie ma żadnego młynka?…
((
b: polecam udanie sie do muzeum wojska polskiego u uzycie mozdzierza
przeciwpiechotnego. mozna tez dla wzmozenia efektywnosci precedury
uzyc zaklecia “sezamie, wymloc sie”.
ewentualnie jesli do muzeum daleko, a ma sie do dyspozycji deske
kuchenna i mlotek — wiadomo co robic.
powodzenia!
b: W przypadku zaistnienia sytuacji braku młynka, sezamu nie mieli się, a wrzuca w formie surowej tzn. cały krzak. Jako że większość sezamu pochodzi z Indii, przydaje się być Hindusem, żeby daleko nie chodzić. Jest to tym prostsze, że nie wymaga żadnych zezwoleń, (tamtejszej ludności i tak wciąż przybywa, także dodatkowej osoby nawet nikt nie zauważy), no i ma się całodobowy dostęp do świeżych roślin.
Sam się o tym przekonałem, gdy ćwierć wieku temu chciałem zrobić szwagrowi sezamki, więc wybrałem się pieszo do Varanasi (drogą przez Siedlce, Brzozową Gać i Hrubieszów, bardzo polecam).
smacznej chałwy
Tatra Zawśe Beś Śwetra (primo voto: Wacław Antałek)
a we-w-Czechach ciezko znalezc chalwe w sklepie. moze se
kupie sezam i mjut i po prostu tak se pojem czy co? albo lepiej
nie, bo jeszcze utyje czy jak, choroba…
znad sterty kartek, ocierajac pot z czola i chlodzac grafit .7
swojego wiernego olowka, pozdrawiam, i wracam do boju o
prawdy ostateczne.
(i, odpowiadajac na szydercze domniemania, nie zajmuje sie
zbiorka makulatury (jeszcze nie… kto wie, co bedzie pozniej!),
zajmuje sie jej produkcja! od tego jest wszak fizyka teoretyczna:
biurko, papier, olowek, kosz na smieci. w opozycji do filozofii,
gdzie nie ma kosza! : )
Jesli chodzi o produkcję makulatury, to mi, operatorowi DTP chyba nikt nie dorówna (chyba że bardziej pracowity operator dtp)!
przypomina mie to lata dziecinne, gdy chcialem zostac operatorem
koparki… wlasciwie blisko kopiarki, hehe.
pozdrawiam z Pragobrzeznej Praszawy
A ja nie dowierzam. Ileż kart dziennie na zniszczenie przeznaczasz ? Podaj swe liczby !
za pozwoleniem, mowi sie “podaj cyfre”!
moja cyfra na ten rok wynosi niemal pol
ryzy na poltora miesiaca.
a ‘destylat’ poki co opiewa na 15 stron…
niezly jimpakt traktor?
wychodzi z tego taka mazia a chałwa ma mieć włókna ktore dodają jej kruchosci i smaku taką chałwę do niedawna produkowała ODRA ale sie sp…ło
z tego wyjdzie mazia nie do jedzenia napisz jak zrobić taką chałwe jak robiła odra zanim się posuło ?
Odpowiadam w zastępstwie autora, który w ostatnich miesiącach intensywnie uczestniczy w konwencjach chałwiarskich na całym świecie (a, jak wiadomo, w krajach chałwotwórczych są problemy z dostępem do internetu):
Po pierwsze: mazia to może być co najwyżej imię dla kota, i to raczej kota pośledniej kategorii.
Po drugie: uwzniaślanie (w tym właśnie zapisie), czy może nawet deifikacja chałwy z Odry pachnie aż zanadto nie tyle ukrytą, co w pełni otwartą opcją niemiecką. I takim opcjom należy mówić stanowcze i gromkie: “chyba raczej niezbyt”, co też niniejszym czynię.
Po kolejne lub też ostatnie: jak słusznie mówi Pismo – “po owocach ich czynów poznacie ich [chałwę]“. Nie ma więc po co wybrzydzać, albowiem stosując się do przepisu z pewnością otrzymamy wyrób zadowalający nawet najbardziej wybredne jelito.
Czego niniejszym życzę, oraz pomyślności w świeżo napoczętym Adwencie.
Szanowny Panie Kolego, zgadzam sie w calej rozciaglosci — chalwa
jest jak kawa, albo sie nie jada w ogole, albo malo i dobra (tzn. w przypadku
kawy — pije), jak przyslowiowa kieszen pozwala.
jednym slowem, jak w przypadku disco polo — odrobina zdrowego
snobizmu nie zaszkodzi.
tym chetniej powroce z czasowej emigrancji do naszego kraju, jako ze
we w Czechach chalwy prozno za przeproszeniem szukac w zwyklem
sklepie.
pochwale sie jeszcze tzw. mimochodem, iz ostatnio polubilem bulki z
kminkiem, co jeszcze kwartal temu bylo nie do pomyslenia — horyzonty
myslowe jak widac ekspanduja!
pozdrowienia z Prg,
wuj
Taki spam zrobiliście w komentarzach tą pyskówką, że nie wiedziałam czy robić czy nie ale zrobiłam. I wyszło mimo, że w kuchni jestem okropną sierotą więc polecam. Szczególnie posiadaczom fabryki sezamu bo w innym wypadku chałwa wychodzi tylko o połowę tańsza niż kupna. Nawet zaszalałam i zamiast miodku dodałam sosu karmelkowego ale oczywiście nie wyszło lepiej niż z miodkiem. Dodałam też cukru pudru bo lubię w chałwie oryginalnej, że jest okropnie słodka. Najważniejsze, że pachniało i smakowało faktycznie chałwą co mnie mocno zdziwiło w stosunku do tak prostego sposobu wykonania. Także dzienks.
na rany Nieistniejacego, gdzie byla pyskowka? toz to tworczosc
samorodna i autentyczna!
nb. odstep czasu przerosl moje najsmielsze oczekiwanie — na gorze jest
jeszcze jakas notatka z mojego pobytu w Hlavnim mest’e Praha sprzed
2 lat
Panno absurdalna – ponieważ obecnie przepełnia mnie iście ewangelijna afirmacja bliźnich, powiem jedynie, że nick Twój niebezpiecznie dobrze oddaje charakter wypowiedzi…
Na osłodę podzielę się pewną ciekawostką, która i Ciebie – z uwagi na atencję dla cukru pudru – zainteresuje. Otóż dowiedziałem się ostatnio skąd się ten cukier wziął – rzecz dziwna, ale wynalazł go sam Mojżesz, co też osobiście opisał, w świeżo odkrytych zapiskach (wiem to od listonosza szwagra mojego teścia, który, chociaż mańkut, to jednak sobie samochód na raty kupił, a wiadomo, jak dziś trudno o dobrego Tarpana).
Oto po raz pierwszy w przestrzeni internetowej skrywane przez wieki zapiski Mojżesza:
Gdym wstał ze snu w mrok poranny
dosyć miałem kaszy manny.
Wołam brata: “Dalej, Bruder
pójdź no, zrobim cukier puder !”
Pozdrawiam i życzę najlepszego z okazji zbliżającego się Międzynarodowego Dnia Kota.